De oorzaak van het probleem heeft vaak geen probleem

Terwijl ik dit verhaal probeer te schrijven likt mijn oppashond over mijn toetsenbord. Van geen kwaad bewust terwijl hij mij afhoudt van wat ik probeer te doen.

Bij een team waar ik vaak over de vloer kom, probeerden ze recentelijk een opslag-probleem voor hun bestanden op te lossen. De teamleider stelde zich coöperatief op: ‘ik heb er zelf geen last van, maar als Anne er problemen mee heeft, wil ik best wel kijken naar een oplossing’. Een schappelijke opstelling op het eerste gezicht. Niet veel later bleek dat een aantal medewerkers het opslagprobleem hadden omdat ze voor een aantal onhandige gewoontes van de teamleider compenseerden, die voor hem prima werkte. Geen wonder dat hij zelf geen probleem ervoer.

Als niemand een probleem ervaart, ben je misschien dichterbij de oplossing dan je denkt

Ik denk dat het vaak zo gaat. De veroorzaker van het probleem heeft er zelf geen last van. Zelf had ik vroeger nooit een probleem met een geëxplodeerde kamer, mijn moeder wel.

Dus als je iets probeert op te lossen, maar van de betrokkenen blijkt een aantal personen nergens last van te hebben, zou het zo maar eens kunnen zijn dat je daar de bron hebt van je probleem. Vaak echter zoeken we de oplossing in een nieuwe regel, of organiseren we er iets omheen. Waarmee het gevaar bestaat dat het probleem blijft bestaan en dat je nieuwe problemen creëert omdat je de boel zojuist ingewikkelder hebt gemaakt.

Creëer geen nieuwe problemen

Dit fenomeen geldt binnen teams, maar ook relaties en gezinnen. Het om problemen heen organiseren kan onbedoeld grote consequenties hebben op de langere termijn. Denk aan menig paarse krokodil bij een overheidsinstantie (dat formulier was ooit een oplossing voor een zwembadmedewerker die de opblaaskrokodil meegaf aan de verkeerde persoon en leidde tot een huilend jongetje). Maar ook aan relatieproblemen, ruzies en uiteindelijk scheidingen omdat men heeft verzuimd de kleine probleempjes aan het begin met elkaar op te lossen. Van ‘zou jij vanavond de afwas willen doen?’, naar ‘hij doet nooit iets in huis, ik ruim het wel weer op’, tot ‘we hebben al jaren geen oog meer voor elkaar en elkaars behoeften, ik denk niet dat dit nog gaat werken’.

Confronteer de oorzaak

Als we het met elkaar leuk willen houden, doen we er goed aan er een gewoonte van te maken om problemen aan te pakken bij de bron. Dat houdt in dat je bereid moet zijn om met elkaar de confrontatie aan te gaan. Om te erkennen dat je misschien wel een onderdeel bent van het probleem. Om je ten behoeve van het grotere plaatje aan te passen.

Allemaal zaken waar veel mensen moeite mee hebben of niet leuk vinden, en waarom we soms in een wereld leven die zo ingewikkeld is terwijl het zo simpel kan zijn.

Ik houd ‘m kort vandaag, want daar komt de hond al weer aan. Ik ga ‘m eens goed met zijn gedrag confronteren, of ik pas mijn werkritme aan op de behoeften van het jonge beestje. Eerst maar eens een goed robbertje vechten dus.