Met een grotere visie lijken obstakels kleiner

Ik hoor het zinnetje op een dag dat ik niet zo heel veel zinnetjes hoor. Misschien dat het daarom zo blijft hangen. De zin komt uit de mond van een abt (ja, dit beroep bestaat nog). Niet zo maar een abt, deze abt spreek je aan met ‘roshi’. Ik ben in een zen-boeddhistisch klooster voor een stilte retraite van vijf dagen. De dagelijkse ‘dharma talk’ is een schaarse en welkome onderbreking van de stilte.

Vanwege het internationale publiek spreekt hij de zin in het engels uit. Hij spreekt met een twinkeling in zijn ogen, alsof hij de zin zojuist ook voor het eerst hoort en net zo nieuwsgierig is naar wat hij zal gaan zeggen als ik ben: ‘When the vision is larger, the obstacles seem smaller’. Het zinnetje komt net zo snel op als dat het gaat, om vervolgens weer uit te sterven met de trillingen van het geluid. Eén maand verder staat mij van de dharma-talk weinig meer bij (het had uiteraard te maken met verlichting), maar dit zinnetje des te meer.

Het klinkt me nog steeds erg ‘waar’ in de oren. Als je nergens heen wilt is het stoten van je teen al voldoende om te denken ‘laat maar, ik blijf wel in mijn bed liggen’. Terwijl als je de Olympische Spelen wilt winnen, geen ongemak je te gek is (ik heb mensen op tv wel eens met een touw om hun middel een vrachtwagen vooruit zien lopen met een gezicht alsof hun mond uit zou scheuren. Om vervolgens iets te hard met een Noord-Nederlands accent in de microfoon sprekend te melden dat de training in aanloop naar de aanstaande winterspelen erg goed verloopt. In juli!).

Een visie, een groot doel waar je heen wilt, plaatst de zaken in perspectief. Tegenslag is te zien als een nuttige stap op je weg. Een kwetsende opmerking werkt minder verlammend.

Ook is het vinden van jouw eigen visie een kwestie van het verschuiven van je eigen perspectief. Als je terugkijkt naar de stappen in je leven, wat was dan de rode draad? En als je mag dromen zonder obstakels, waar zie je jezelf en de wereld dan het liefste over 10 of 20 jaar? Of stel jezelf de vraag: hoe wil ik dat mensen over mij spreken op mijn eigen uitvaart? Als je serieus voor deze vraag gaat zitten is hij veel minder morbide dan hij lijkt en geeft hij heel veel inzicht.

Gun je zelf een grotere visie, neem de obstakels onderweg. Begin gewoon met de eerste.