Als je jezelf verliest bij anderen...
Je wilt graag vaker voor jezelf kiezen. Niet jezelf compleet verliezen of weggeven bij anderen.
Je weet prima dat je dit waard bent, maar toch lukt het je niet om dit patroon te veranderen.
In aanwezigheid van anderen ben jij opeens niet meer belangrijk... Als de ander maar gelukkig is! Deze empathie en liefde hebben je ver gebracht, maar je bent hiermee ook jezelf kwijtgeraakt.
Als iemand jou vraagt wat JIJ wil, dan antwoordt je met "Maakt niet uit", "Weet niet" of "Wat wil jij?".
Je vindt het lastig om te voelen wat jouw behoeften zijn, waar jij nou écht blij van wordt of wat jij wilt met jouw leven. Dat kun je niet echt bedenken, en dit voelen is al helemaal lastig.
Je hebt de verbinding te herstellen met het deel van jou dat altijd bij jou aanwezig is (ook als jij jezelf kwijtraakt): je lichaam!
Maar hoe doe je dat zonder jezelf te overweldigen of jezelf te forceren om stil te zitten?